"La mio cara aplástase escontra un suelu estráu de regodones. Pego col llombu en techu y el suelu la galería aprisióname'l pechu. Nun soi quién a mover la tiesta. Miro de facer fuercia coles aletes, pero tampoco nun pueo mover con xeitu los pieses, asina que nun fago más que llevantar basa y veyar l'agua tres de min. Magar d'ello, entá soi quién a ver unos diez metros de galería per delantre, anantia perdela na escuridá. Na mano drecha aguanto firme'l carrete de la llinia de vida. Cuento que llevaré percorríos unos noventa metros nesti llaminador, a unos siete metros de fondura, au'l techu cuásique pega col suelu mentantu nun ye dable calcular bien el so anchor: ¿cincu, diez metros quiciabes?. Toi atascáu. Camiento agora qu'acertemos al decidir que Laury y yo nun díbemos entrar xuntos esta vegada. Méto-y dos chupaes fondes al regulador, mentantu siento'l coral baltiándome nel arca. Miro d'aselar. Teo aire asgaya, nun se poner nerviosos. Entré nesti sifón coles botelles nueves que Delri y Teca metieron fasta L'Altar de Deva. Agora tán aguardando por mí ehí fuera, bien cerquina. ¿Cerquina?. Meyor escaezo que llevaré percorríos unos noventa metros nesti llaminador. Agora'l mio alendar ye más regular. Aselo daqué. Garro fuerte'l carrete y voi esmuciéndome con dificultá pa contra la mio manzorga, au paez que'l pasu ye más francu. Alcuéntrome nel décimu sifón d' El Güeyu Deva, a ochocientos metros de dengún llau, nún llugar au nadie nun aportara anantia enxamás".